Sizi rahatsız etmeye geldim!

 Güneş, Cudi’nin sivri kayalıkları ardında kandan bir nehir gibi batarken, gökyüzü mor bir matem elbisesine bürünmüştü. Pilot, motoru susmuş uçağının gölgesinde, kurumuş dudağındaki son su damlasını yutkunurken o sesi duydu. Rüzgarın ıslığına karışan, ama rüzgardan daha eski bir fısıltı: ​— "Lütfen... Bana, sınırların üzerinden atlayabilecek bir kuzu çizer misin?" ​Pilot doğruldu. Karşısında, hırpalanmış şal û şapikiyle, gözleri asırlık bir sürgünün tüm yorgunluğunu taşıyan küçük bir çocuk duruyordu. Boynundaki poşu, sadece bir kumaş değil; rüzgarda dalgalanan sessiz bir çığlık gibiydi. ​"Burada sınırlar çizilidir evlat," dedi pilot, sesi çatallanarak. "Kuzular tellere takılır." ​Küçük Prens, göğüs kafesinde sakladığı bir sırrı açar gibi gülümsedi: "Benim geldiğim yerde teller yoktu, sadece nergisler vardı. Bir nergisim vardı benim... O kadar narindi ki, kendi dilinde şarkı söylemediği her gün yapraklarını dökerdi. Ona bir fanus aradım, ama fanuslar b...

  Mezopotamya’nın tozlu ve kadim tarihinde, rüzgarın fısıltısı çoğu zaman bir ninniden ziyade bir ağıt gibi yükselir. Kürt halkının binlerce yıllık serüveni, sadece bir coğrafyanın hikayesi değil; toprağın altına gömülmüş dillerin, yarım kalmış sofraların ve bitmek bilmeyen bir "eşikte kalma" halinin trajik destanıdır. Bu halkın kaderi, tarih sahnesinde hep bir "parantez" içine sıkıştırılmak istenmiş, ancak o parantez her seferinde bir direnişin ve varoluş sancısının sarsıntısıyla genişlemiştir. Kürtlerin yaşadığı süreç sadece politik bir çatışma değil, topyekûn bir ontolojik saldırıdır. Frantz Fanon; çok sevdiğim kitabı olan, Yeryüzünün Lanetlileri’nde sömürgeciliğin sadece toprakları değil, insan ruhunu da nasıl iğdiş ettiğini anlatırken, "Sömürgeci, sömürgeleştirilenin her hareketini bir tehdit olarak algılar" der. Kürt halkı için bu "tehdit" algısı, dillerinin yasaklanmasından köylerinin boşaltılmasına, en acısı da çocuklarının oyun alanların...